“..บางคนว่า ที่หลวงพ่อนำมาสอนนี้

ไม่มีในตำรา…
เพราะไม่เขียนไว้มันก็ไม่มีสิ…

คนอ่านหนังสือน้อยมันก็เลยไม่เห็น

ถ้าผู้มีปัญญา อ่านแล้วรู้เลย เห็นเลย … “

“..บางคนว่าที่หลวงพ่อนำมาสอนนี้
เป็นของใหม่… ใหม่ที่ไหน ?

พระพุทธเจ้าท่านก็ยังสอนว่า
“ยืน เดิน นั่ง นอน

คู้เหยียด เคลื่อนไหว

โดยวิธีใด ก็ให้กำหนดรู้ … “

“..ที่นี้เราก็มาทำเป็นจังหวะ

ให้มันมารู้อยู่กับจังหวะนี้… มันเป็นอุบาย

การที่ให้มารู้อยู่กับจังหวะมือนี้

เป้าหมายก็เพื่อจะให้มัน

เข้าไปรู้ใจ ที่มันนึกมันคิดโน่น … “

มันจะไปรู้ความคิด ไปทันความคิด

รู้คิดกับเห็นคิด มันคนละอันกันนะ

เมื่อเรารู้เราเห็น เท่าทันมันแล้ว

มันก็จะไม่ถูกปรุง
มันก็ไม่เป็นเรื่องยืดยาว … “

เท่าทันกันเข้าๆ

เมื่อมันทันกันเข้า ถึงที่สุดแล้ว
เหมือนฟิวส์ไฟฟ้านี้ ขาดปุ๊ดออกไปเลย

หรือเหมือนเชือกไนล่อน

ที่เราดึงตึงๆแล้วตัดตรงกลาง

เชือกมันจะขาดสะท้อนไปสู่หลักเดิม … “

จิตของเราจะไม่ถูกปรุง

อันนี้เรียกว่าการเกิดดับแบบปรมัตถ์…

ที่เราเคยได้ยินว่า

พระพุทธเจ้าตัดผมครั้งเดียว

แล้วผมของท่านไม่ยาวอีกเลย

อันนั้นมันหมายถึงอันนี้ต่างหาก … “

มันจะหมดสงสัย
ในสิ่งที่พระพุทธเจ้าสอน

เมื่อไม่รู้ไม่เห็น

เราก็จะพูดแต่ปาก

ไม่รู้จริงเท็จอยู่ตรงไหน … “