"....บางคนว่า ที่หลวงพ่อนำมาสอนนี้
     ไม่มีในตำรา...
     เพราะไม่เขียนไว้มันก็ไม่มีสิ...
     คนอ่านหนังสือน้อยมันก็เลยไม่เห็น
     ถ้าผู้มีปัญญา อ่านแล้วรู้เลย เห็นเลย...

 ....บางคนว่าที่หลวงพ่อนำมาสอนนี้
     เป็นของใหม่... ใหม่ที่ไหน ?
     พระพุทธเจ้าท่านก็ยังสอนว่า
     "ยืน เดิน นั่ง นอน
     คู้เหยียด เคลื่อนไหว
     โดยวิธีใด ก็ให้กำหนดรู้ "

 ....ที่นี้เราก็มาทำเป็นจังหวะ
     ให้มันมารู้อยู่กับจังหวะนี้... มันเป็นอุบาย
     การที่ให้มารู้อยู่กับจังหวะมือนี้
     เป้าหมายก็เพื่อจะให้มัน
     เข้าไปรู้ใจ ที่มันนึกมันคิดโน่น

 ....เพราะตัวรู้สึกนี้ เมื่อมันมีมากขึ้นๆ
     มันจะไปรู้ความคิด ไปทันความคิด
     รู้คิดกับเห็นคิด มันคนละอันกันนะ      
     เมื่อเรารู้เราเห็น เท่าทันมันแล้ว
     มันก็จะไม่ถูกปรุง
     มันก็ไม่เป็นเรื่องยืดยาว...

 ....มันคิดมาก เราก็จะรู้มาก
     เท่าทันกันเข้าๆ
     เมื่อมันทันกันเข้า ถึงที่สุดแล้ว
     เหมือนฟิวส์ไฟฟ้านี้ ขาดปุ๊ดออกไปเลย      หรือเหมือนเชือกไนล่อน
     ที่เราดึงตึงๆแล้วตัดตรงกลาง
     เชือกมันจะขาดสะท้อนไปสู่หลักเดิม...

 ....อันนี้ก็เช่นเดียวกัน
     จิตของเราจะไม่ถูกปรุง
     อันนี้เรียกว่าการเกิดดับแบบปรมัตถ์...
     ที่เราเคยได้ยินว่า
     พระพุทธเจ้าตัดผมครั้งเดียว
     แล้วผมของท่านไม่ยาวอีกเลย
     อันนั้นมันหมายถึงอันนี้ต่างหาก...
        
 ....ถ้าเราทำอันนั้น มันจะเป็นอันนี้
     มันจะหมดสงสัย
     ในสิ่งที่พระพุทธเจ้าสอน
     เมื่อไม่รู้ไม่เห็น
     เราก็จะพูดแต่ปาก
     ไม่รู้จริงเท็จอยู่ตรงไหน....."

 วาทะ หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ